سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

382

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

بينى مىباشد . متن : و في شق الشفتين حتى تبدو الأسنان ثلث ديتهما سواء استوعبهما الشق أم لا و لو برأت الجراحة فخمس ديتهما و في شق إحداهما ثلث ديتها إن لم تبرأ ، فإن برأت فخمسها استنادا إلى كتاب ظريف شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر جانى لبهاى ديگرى را چاك داد بطوريكه دندانها كه در زير آن قرار گرفته‌اند نمايان شدند ثلث ديه لب‌ها به عهده‌اش ثابت مىگردد و اگر جراحت وارده بعدا التيام يافت خمس ديه مزبور را بايد بدهد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه جانى با آلت و وسيله‌اى همچون كارد از جانب عرض دو لب ديگرى را بشكافد بطورى كه اگرچه دهان بسته و لبها روى دندانها را پوشانده ولى معذلك دندانها ظاهر و آشكار باشند حكم شرع اينست كه جانى موظّف است ثلث ديه لبها را بپردازد يعنى اگر يكى از دو لب شكافته شده باشد ثلث پانصد دينار و در صورتى كه هردو را منشق نموده ثلث هزار دينار بعهده‌اش مىآيد اعم از آنكه شكاف وارده به قدر تمام عرض لبها بوده يا مقدارى از آن را باز و منشق نموده باشد . لازم بتذكر است اگر شكاف مزبور بعدا التيام يافته و جراحت وارده بهبودى يابد بجاى ثلث ديه خمس آن را بايد بپردازد و مدرك اينحكم كتاب ظريف مىباشد .